Surelerin Arapça Okunuşu Mealleri Faziletleri

| 27 Mayıs 2013 Yorum Yok

Kur’an’ın fazileti ve esrarı anlamına gelen “Havassu’l-Kur’an” konusunu işleyen önemli kaynaklardan biri, Nesaî ve İbn Kesir’in “Fedailu’l-Kur’an” adlı eserleridir. Bir bölüm olarak konuyu işleyen kaynaklardan biri de Suyutî’nin el-Itkan adlı eseridir.

Konuyla ilgili olarak Bediüzzaman Said Nursi’nin şu uyarısını -özetle- hatırlatmakta fayda mülahaza etmekteyiz: “Kulluk ve ibadetin sebebi Allah’ın emrini yerine getirmek, maksadı ise, Allah’ın rızasını kazanmaktır. Faydaları ve sonuçları ise, ahirette görülecektir. Bununla beraber, dünyaya ait -istenmeden, asıl maksat yapılmadan- kendi kendine hasıl olan bazı faydaların kulluğa zararı olmaz. Bu gibi güzellikler, özellikle kullukta zayıf olanları güçlendiren, onların ibadete olan şevklerini artıran şekerleme türünden- ilahî bir lütuftur.

Eğer dünyaya ait faydalar ve menfaatler, bir virdin, bir zikrin gerçek bir amacı/bir gayesi, bir illeti/bir sebebi haline getirilirse, söz konusu virdin veya zikrin sevabının en az bir kısmını iptal eder, onları, etkisiz bırakır.

İşte bu sırrı anlamayanlar, mesela yüz hasiyeti ve faydası olan Şah-ı Nakşi Bend’in kutsi evradını veya bin hasiyeti bulunan Cevşenü’l-kebir münacatını, dünyaya ait bazı faydaları gözeterek okuyorlar, fakat geçmişteki Salih kimselerin, velilerin ve kutupların gördükleri faydaları göremiyorlar, sonra konuyla ilgili olarak onlardan gelen haberlere şüphe ile bakmaya başlarlar. Halbuki, o zatlar, okuduklarını sırf Allah’ın rızasını kazanmak için okumuşlar, onlar kasıtlı olarak gözetmedikleri halde, Allah’ın kendilerine ikram ettiği bazı lütuflarını –okumaya teşvik olsun diye- başkasına da aktarmışlardır.

Gerçek şudur ki, dünyanın bir menfaatini ve bir faydasını düşünerek bir virdi veya bir zikri okuyanlar, Salih kimselerden rivayet edilen faydaları göremezler, göremeyecekler ve görmeye hakları da yoktur” (Bkz. Lemalar/17. Lema, s.131-132).

Surelerin faziletleri konusunda bazı rivayetler şöyledir:
Fatiha süresi: Surenin fazileti ile ilgili birçok rivayet mevcuttur. Bunlardan birisi söyledir: “Bu surenin benzeri ne Tevrat’ta, ne İncil’de, ne Zebur’da ve ne de Kur’ân’da yoktur” (Ibnü’l-Cevzî, Zâdü’l-Mesirî, I, 10; Kurtubî, el-Câmiu’li Ahkâmü’l-Kur’an, I, 108).
Bakara Süresi: Bakara suresinin fazileti hakkında birçok hadîs-i şerif vârid olmuştur: “Her şeyin bir zirvesi vardır. Kur’an’ın zirvesi de Bakara suresidir. Her kim onu evinde geceleyin okursa üç gün o eve şeytan girmez. Kim de onu evinde gündüzün okursa o eve üç gün, şeytan girmez.” (Suyûtî, Câmiu’s-Sağîr; Ebu Yâ’lâ, İbn Hibbân, Taberânî, Beyhakî).
“Kur’an’ın en faziletli suresi Bakara suresidir. Onun da en büyük ayeti Âyetü’l-Kürsî’dir. Bir evde Bakara suresi okunursa şeytan onu dinlemeye tahammül edemeyerek oradan dışarı fırlar. ” (Suyûtî, Camiu’s-Sağîr).
“İki parlak sureyi, Bakara ile Âli İmrân surelerini okuyun. Çünkü bunlar kıyamet gününde iki gölgelik yahut iki kus bölüğü gibi gelir, okuyucularını mahşerin sıcağından korurlar, onları müdafaa ederler. Bakara suresini okuyun. Ona sahip olmak bereket, onu terk etmek pişmanlıktır. Sihirbazlar onu elde etmeğe güç yetiremezler. ” (Suyutî, Camiu’s-Sagîr; Müslim, 1/553, hadis no: 804).
“Her kim Bakara suresini okursa başına Cennet tacı geçirilir.” (Dârimî 2/447, 10572).
“Bakara suresini ögretmek bereket, terk etmek ise pişmanlıktır. Sihirbazlar onu elde etmeğe güç yetiremezler. O Kur’an’ın çadırıdır. ” (Dârimî, 2/446, 10570). Bakara suresinin 255. ayeti olan Âyetü’l-Kürsî ayri bir özellik taşımaktadır. Bu konuda da iki hadis zikretmekle yetineceğiz.
“Her şeyin bir zirvesi vardır. Kur’an’ın zirvesi de Bakara suresidir. Onda öyle bir ayet vardır ki o ayet Kur’ an ayetlerinin efendisidir. O da Âyetü’l-Kürsî’dir. ” (Tirmizî, V,157, hadis no: 2878).
Bakara suresinin Âmene’r-Resûlû olarak meşhur olan son iki ayetinin de çok büyük faziletleri vardır.
“İbn Abbas’ın rivayetine göre, bir gün Cebrail (a.s.) Peygamber (s.a.s.)’in yanında otururken yukarıdan kapı sesi gibi bir ses duydu. Başını kaldırdı: “İşte bugün gökten bir kapı açıldı. şimdiye kadar bu kapı açılmamıştı. Gökten bir melek indi. O da bugüne kadar inmemişti. Melek selâm verdi ve: “Müjde, sana iki nur verildi ki senden önce hiçbir peygambere verilmemiştir. Bunlar: Fatiha suresi ile Bakara suresinin son ayetleridir. Kim bunlardan bir harf okursa muhakkak sevabını görür.” (Müslim, I, 554, hadis no: 806) buyurdu.
Ebu Mes’ud’un rivayet ettiği hadîs ise şöyledir: “Her kim Bakara suresinin son iki ayetini okursa onu her türlü kötülükten korurlar.” (Müslim, I, 555, hadis no: 807).
Numan b. Beşir’den rivayet edilen bir hadis-i şerifte de şöyle buyrulmaktadır: “Cenâb-ı Allah gökleri ve yeri yaratmadan iki bin sene evvel bir kitap yazdı. Ondan iki ayet indirerek Bakara suresini tamamladı. Bunlar bir evde üç gece okunursa o eve ,şeytan yaklaşmaz. ” (Tirmizî, V, 160, hadis no: 2882)
İhlas Süresi: Ashabtan biri, bir şahsın ihlâs sûresini tekrar tekrar okuduğunu işitir. Sabah olunca Hz. Peygambere gelir ve durumu ona anlatır, adam hakkında söz söyleyecek olur Hz. Peygamber buyurur ki; “Nefsim yed-i kudretinde olan Allah’a yemin ederim ki o sûre Kur’an’ın üçte birine denktir” (Kamil Miras, Sahîh-i Buhârî Muhtasari Tecrid-i Sarîh Tercemesi, Ankara 1984, XI, 234).
Resulullah (s.a.s) ashâbına “Sizden biriniz bir gecede Kur’an’in üçte birini okumaktan aciz olur mu?” diye sorar. Bu onlara zor gelir: “Ya Resulullah, hangimiz buna güç yetirebiliriz?” derler. Bunun üzerine Resul-i Ekrem: “Allahü’l Vâhidü’s-Samed (ihlâs) sûresi Kur’an’ın üçte biridir” buyurur (Buhârî, Fedâilu’l-Kur’an, 13; Müslim, Müsâfirûn, 259; Tirmizi, Fedâilu’l-Kur’ân, 11).
Hazreti Peygamberin bu sûrenin Kur’an-ı Kerîm’in üçte birine denk olduğunu belirtmesini âlimler, Kur’an’ın manası itibariyle üçte birine denk olması ve bir de Kur’an tilâvetinden hasıl olacak sevap olarak izah etmişlerdir. Çünkü Kur’an-ı Kerîm’in üçte biri tevhîd ilmi, üçte biri tesri’ (yasama, ahkam) ilmi ve üçte biri de ahlâk ilmi konularını içerir (M. Hamdi Yazir, a.g.e, VIII, 6343-6345). İhlâs sûresi ise yukarda da belirtildiği gibi bütünüyle tevhit ilmini, zati ve sıfatlarıyla Cenab-ı Hakkın varlığını, birliğini, hiçbir şeye ihtiyacı olmadığını, her şeyin kendisine muhtaç olduğunu, selef ve halefe ihtiyacı olmaması sebebiyle doğmadığını ve doğurulmadığını açıklaması münasebetiyle Kur’an’ın üçte birine müsâvidir. Allah’ın zat ve sıfatlarından, başka surelerde de bahsedilmektedir; ancak bu sure, sırf bunlardan bahsetmektedir.
Asr Süresi: Sahabeler birbirlerine karşılaştıkları vakit « Asr » suresini okurlardı .
Peygamberimiz (s.a.v.) buyurmuştur ki: « Kim Asr suresini okursa, Allahü Teâlâ onun günahlarını affeder. Hakkı ve sabrı tavsiye edenlerden olur ».
İmam-ı Şâfii Asr suresi hakkında buyurmuştur ki: ” Kur’an-ı Kerimde başka hiç bir sure nâzil olmasaydı, şu pek kısa olan Asr suresi bile, insanların dünya ve âhiret saâdetlerini te’mine yeterdi. Bu sure, Kur’an-ı Kerimin bütün ilimlerini hâvidir ” .
Fecr Süresi: Peygamberimiz (s.a.v.) buyurmuş ki : ” Kim her gün Fecr suresini okursa, o, kıyamet günü kendisi için bir nur olur “
Tekvir Süresi: İmam-ı Ahmed, Tirmizi ve Hâkim’in Ibnü Ömer (r.a.)’den rivayet ettiklerine göre Resulallah (S.A.V.) söyle buyurmuştur: « Her kim Kıyamet gününe gözüyle bakmayı arzu ederse Küvvirat (…) suresini okusun » .
Felak ve Nas Süresi: Sahih hadislerde Hz. Peygamber’in yatarken ihlâs, Felâk ve Nâs surelerini okuyarak ellerinin içine üflediği sonra başından ve yüzünden başlayarak üç defa elinin eristiği kadarıyla bütün vücudunu sıvazladığı bildirilmiştir. Müslümanlar da onu her şeyde örnek aldıkları gibi bu sünnete uymuşlar, beş vakit namazlarda Muavvizeteyn okumuşlar ve Allah’a emrettiği şekilde bütün şerlerden sığınmışlar ve Allah onları serlerin her çeşidinden korumuştur (Seyyid Kutub, F; Zilâli’l-Kur’an, XVI, 441-447; Mevdûdî, Tefhîmu’l-Kur’an, VII, 322-326; Mehmed Vehbi, Hulâsatü’l-Beyân, XV, 6619-6626, Ömer Nasuhi Bilmen, Kur’an-ı Kerîm’in Türkçe Meâli Alisi ve Tefsiri, VIII, 41 17-41 19; İbn Kesir, Hadislerle Kur’an-ı Kerîm Tefsiri, XV, 8809-8824; M. Hamdi Yazır, Hak Dini Kur’an Dili, VIII, 6367-6409).
Ukbe İbnu Âmir (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: “Bu gece indirilen ayetler var ya, onlar gibisi hiç görülmemiştir: Kul eûzu birabbi’lfelak ve Kul eûzu birabbi’nnâs sûreleri”. (Müslim, Misâfirin 264; Tirmizî, Sevâbu’l-Kur’ân 12, Tefsir, Muavvizateyn, Ebu Dâvud, Salât 354; Nesâî, İstiâze 1)
Ukbe İbnu Âmir (radıyallahu anh) Tirmizî’de gelen bir rivayette der ki: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm), bana, her namazın arkasından Muavvizeteyn’i okumamı emretti.” (Tirmizî, Sevabu’l-Kur’ân 12)
Abdullah İbnu Hubeyb (radıyallahu anh) anlatıyor: “Hafif bir yağmur ve karanlığa mâruz kalmıştık. Bize namaz kıldırsın diye Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)’ı bekledik.” (Ravi der ki; Abdullah İbnu Hubeyb şu mânada birşeyler daha söyledi: “Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) çıktı ve:
“- Söyle!” dedi. Ben:
“- Ne söyliyeyim?” diye sordum. Bunun üzerine:
“- Akşama ve sabaha erince Kul hüvallahu ahad ve Muavvizeteyn sûrelerini üçer kere oku. Bu sana, her şeye karşı yeterlidir” dedi. (Nesâî, İsti’âze 1)
Hz. Enes (radıyallahu anh) anlatıyor: “Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdu ki: “Her şeyin bir kalbi vardır. Kur’ân’ın kalbi de Yâ-Sîn’dir. Kim bu sureyi okursa, Cenab-ı Hakk, bu okuması sebebiyle kendisine, Kur’ân-ı Kerim’i -Yâ-Sîn hariç- on kere okumuş sevabını verir.” (Tirmizî, Sevâbu’l-Kur’ân 7)
Kehf Süresi: Ebu’d-Derdâ (radıyallahu anh) anlatıyor: Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdu ki: “Kim Kehf sûresinin başından -bir rivayette; sonundan- on âyet ezberlerse Mesih Deccâl’in şerinden emin olur.” (Müslim, Salâtu’l-Müsâfirin 257; Ebu Dâvud, Melâhim 14; Tirmizî, Fedâilu’l-Kur’ân 6,)
Secde sûresi: Hz. Cabir (radıyallahu anh) anlatıyor:
“Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm) Elif-Lam-Mim Tenzil ve Tebâreke’llezi bi-Yedihi’l-Mülk surelerini okumadan uyumazdı.”
Tâvus (rahimehullah), bu iki surenin faziletce Kur’ân’daki diğer surelerden herbirine yetmiş kat üstün olduğunu söylerdi. (Tirmizî, Sevabu’l-Kur’ân 9, Da’avât 22)
Mülk Suresi: Resulullah (sav) buyurdular ki: “Kur’an-ı Kerim’de otuz ayetlik (şanı yüce) bir süre vardır. Bu süre (kendisini okuyan) kimseye (kıyamet günü) şefaat eder ve Allah’ın onu affetmesini sağlar. Bu süre Tebarekellezi bi-Yedihi’l’Mülk’dür” (Ebu Davud’daki rivayette: “Okumak suretiyle) arkadaşlığını kazanan kimseye sure şefaat eder” denilmiştir. (Ebu Davud, Salat 327, (1400) (veya Ramazan 10); Tirmizi, Sevabu’l-Kur’an 9, (2893)
Tirmizi’de, İbnu Abbas’tan gelen bir diğer rivayette, İbnu Abbas (ra) Resulullah (sav)’ın şöyle dediğini belirtir: “Bu süre (kabir azabına, veya kabir azabına sebep olan günahlara karşı) engeldir, bu süre kurtuluş sebebidir, kişiyi kabir azabından kurtarır.” (Rezin şunu ilave etmiştir: “İbni Şihab demiştir ki: “Humeyd İbnu Abdirrahman’ın bana haber verdiğine göre, Resulullah şöyle buyurmuştur: “Mülk suresi, kabirde, arkadaşı yerine mücadele eder (ve onu azabtan korur). (Tirmizi, Sevabu’l-Kur’an 9, (2892)
Nasr Suresi: Resulullah (sav) buyurdular ki: “İza cae nasrullahi ve’l-feth” süresi Kur’an-ı Kerim’in dörtte birine denktir” (Tirmizi, Sevabu’l-Kur’an 10, (2897)

murat bas (446 Posts)

“Bir selâm ile selâmlandığınız vakit, siz ondan daha güzeli ile karşılık verin veya aynıyle mukabele edin. Şüphesiz ki Allah her şeyi hesap edendir.” (Nisâ: 86)


Etiketler:,

Yorum Yapın